Steeds meer Nederlandse musea, winkels en attractieparken willen Chinese toeristen aantrekken. De meest voor de handliggende en eenvoudige stap is dan het vertalen van de al bestaande website, brochure of audiotour in het Chinees. Maar een Chinese vertaling van een Nederlandse of Engelse tekst kan soms bijna net zo onbegrijpelijk voor Chinese bezoekers zijn als het Engelse of Nederlandse verhaal. Hoe komt dit? En hoe zorg je ervoor dat je Chinezen wel prikkelt met je verhaal?

 

Een toegankelijke tekst gaat om meer dan taal

Om een tentoonstelling, tour of merk toegankelijk te maken voor Chinese toeristen zijn goede vertalingen in het Chinees belangrijk. Maar wat is een goede vertaling? Veel bedrijven en  vertaalbureaus gaan er vanuit dat een zo letterlijk en precies mogelijke vertaling een goede vertaling is. Voor boeken, officiële stukken en zaken als contracten is dat ook zo. Maar als je Chinese toeristen wilt interesseren voor je product of dienst, dan moet je zorgen voor een prikkelende en begrijpelijke vertaling. Een vertaling die rekening houdt met de achtergrondkennis en belevingswereld van een Chinese toerist.

Chinese toeristen en de culturele lading in taal 

Bij veel tijdsaanduidingen, begrippen en woorden hebben we als Nederlanders gelijk een bepaald gevoel of idee. Als we ‘De Gouden Eeuw’ lezen of horen, dan weten we direct waar het over gaat. Hetzelfde geldt voor het woord ‘vooroorlogs’. Wij begrijpen aan welke tijd we dan moeten denken. Zelfs bij een woord als ‘ambachtelijk’ hebben we gelijk een bepaald gevoel: handwerk, kwaliteit, karakter, duurzaam. Dit komt omdat we de culturele context van deze begrippen begrijpen; we zijn erin opgegroeid. De meeste andere Europese toeristen hebben bij het horen van deze woorden gelijksoortige connotaties omdat we deels een gedeelde (culturele) geschiedenis hebben. Voor bezoekers uit Azië is dit niet het geval. Daardoor zegt een woord als ‘vooroorlogs’ hen weinig. En niet in alle culturen is ‘ambachtelijk’ een woord dat positieve associaties oproept: het kan ook duiden op een tweederangs product.

De gemiddelde Chinese toerist heeft geen magisch gevoel bij Roodkapje

Een paar voorbeelden: de Chinese audio-tour die gebruikt wordt tijdens de Amsterdamse grachtenrondvaarten zit zo vol met cultureel-gekleurde begrippen (trapgevel, Gouden Eeuw) dat Chinezen veel moeite moeten doen om er chocola van te maken. En binnen de Chinese doelgroep, waar Westerse sprookjes maar deels bekend zijn (en dan ook alleen door Disney), roepen de letterlijke vertalingen op de website van de Efteling om de sprookjessfeer te beschrijven niet dezelfde gevoelens op bij de Chinese bezoeker. Wat is er sprookjesachtig aan roodkapje of spannend aan de witte wieven als je niet met de verhalen bent opgegroeid? 

Dan nog een voorbeeld dat niet zozeer met de woordkeuze te maken heeft, maar met de inhoud van de informatie zelf. Chinese toeristen reizen vrijwel nooit met huisdieren en al helemaal niet als ze naar Europa komen. Dat op de Chinese website van Madurodam bij faciliteiten dan ook nadrukkelijk staat genoemd dat ze een kennel hebben zal voor de Chinese toerist eerder verwarrend of lachwekkend overkomen, dan dat ze het als nuttige informatie ervaren. Het is een kleinigheid, maar als je je website dan toch in het Chinees laat vertalen, is het natuurlijk beter om dat gelijk te doen met het profiel en de belevingswereld van de Chinese toerist in het oog. 

Ontdek jullie blinde (Westerse) vlek 

Om goede, attractieve vertalingen te maken voor de Chinese markt is dus veel achtergrondkennis nodig. Zowel van de Chinese taal en cultuur als van de Nederlandse organisaties waar de vertalingen voor gemaakt worden. Een interculturele vertaling moet begrijpelijk zijn voor de Chinese bezoeker, maar moet ook de strekking en hoofdboodschap van het verhaal van de Nederlandse organisatie overdragen.

Leave a Reply